Afgelopen zaterdag was het D-day voor de mannen van zaterdag 1. Koploper VVS uit Oostwold kwam op bezoek en er moest gewonnen worden om zicht te blijven houden op de koppositie. Een eventuele nederlaag zou een gat van maar liefst zeven punten betekenen en dat al vrij vroeg in het seizoen. De opdracht was derhalve duidelijk.

Vanaf de aftrap liet VVS Oostwold zien waarom zij op de hoogste trede van de ranglijst terug te vinden zijn. De eerste tien minuten waren voor de bezoekers, die het meeste balbezit hadden en Gronitas terug drukte op eigen helft, zonder dat dit overigens tot een kans leidde. Op het moment dat Gronitas zich voorzichtig aan begon te melden op de helft van de tegenstander, was het ook meteen raak. Rutger Bierling stuurde met een ragfijne steekpass Merijn Goris alleen op de keeper af en hij scoorde beheerst, naar wij dachten door de benen van de doelwachter. Een mooie opsteker derhalve en een signaal aan de koploper dat de punten hier niet voor het meenemen waren.

De nauwkeurig leidende scheidsrechter had in het vervolg al een aantal malen de acteurs gewezen op basale zaken als hoe in te gooien en hoe de leidsman te adresseren, waarbij het laatste leidde tot twee gele prenten bij de tegenstander. Een van deze bestraften ging vijf minuten voor rust nogmaals in de fout en kon derhalve inrukken. Het was echter net na dit moment dat VVS Oostwold haar eerste, en naar later bleek laatste, serieuze kans kreeg. Gelukkig had de Oostwolder kopbal niet de juiste richting.

Na rust was Gronitas van zins om de krappe score uit te breiden om zo de haast traditionele tegengoal alvast teniet te doen. In het eerste kwart bleek dit moeilijk, aangezien VVS goed compact bleef staan en het daardoor moeilijk maakte om tot combinaties te komen. Keerzijde van deze tactiek was wel dat de kans dat de Oostwolders zich nog eens in aanvallende zin voor doelman Schut zouden begeven, gereduceerd was tot bijna nul.

Opeens kwam daar toch het gaatje. De bal werd van achteruit ingespeeld op de 'Pichichi'  van de noordelijke amateurvelden van het vorige seizoen (en daarmee winnaar van een paar schitterende witte voetbalschoenen) Robert Oldegarm. Een in eerste instantie ongelukkige aanname werd goed door hem hersteld waarna hij de bal subtiel meegaf aan de aanstormende Wigbolt van Veen (enkelen beweren hem nog geen tien seconden daarvoor nog bij de eigen 16-meter gesignaleerd te hebben; uw verslaggever waagt dat te betwijfelen) die de trekker stijlvol overhaalde. De bevrijdende 2-0.

Met in het achterhoofd ons surrealistische doelsaldo van nu 19 voor en maar 17 tegen, werd besloten op zoek te gaan naar een derde, en mogelijk meer, treffer(s). Echter de bijzonder goede en nauwe samenwerking tussen de arbiter en zijn assistent scheidsrechter zorgde ervoor dat menig kansrijke Gronitas aanval alvorens afronding tot een abrupt einde werd gebracht. Ook de enkele doorbraak die wel de goedkeuring van het arbitrale duo verkreeg, bleek niet aan Gonitas besteed.

De laatste minuten van het duel leken in het teken van berusting te staan. Berusting bij de tegenstander dat de eerste nederlaag van het seizoen een feit was en berusting bij Gronitas dat een derde treffer er hoogstwaarschijnlijk niet meer in zou zitten. Toen die kans zich echter wel voor leek te gaan doen, werd bovengenoemde status-quo nog geschonden door een speler van VVS, die daarvoor de rode kaart getoond kreeg.

De aansluiting met de top is dus weer gevonden. De nederlaag van vorige week tegen Traditionsverein WVV is in dat kader een gevoelige naar het zich nu aan laat zien. In plaats van een solide tweede plek, moeten wij deze stek nu delen met nog twee andere teams, te weten Be Quick en de eerder genoemde Winschoter Voetbal Vereniging. Komende zaterdag is er een hoogtestage gepland, om dan goed voorbereid de volgende week de uitwedstrijd tegen Veenhuizen aan te vangen.