Al vroeg in het seizoen een topper en graadmeter voor de mannen van zaterdag 1. Stadgenoot en medekoploper Be Quick kwam op bezoek en namen in hun kielzog een beter doelsaldo mee, waardoor zij zich officieel de trotse koploper mochten noemen.

Het fenomeen dat van oorsprong zondagvoetballers ouder worden en dus niet meer tot diep in de zaterdagnacht door kunnen gaan en er toch zondag weer staan, kinderen krijgen of gewoon eindelijk tot het inzicht zijn gekomen dat je het beste op zaterdagmiddag de derde helft kan hebben en dat de zondag is voorbehouden aan de FC, heeft voor een interessante verschuiving van sentimenten gezorgd.

Waar de derby tussen de zondaggrootmachten al jaren niet meer in competitieverband heeft plaatsgevonden zorgt de tendens dat zaterdagelftallen als paddestoelen uit de grond komen ervoor dat die rivaliteit nu ook al op zaterdag boven komt drijven. Voorwaar alle ingrediënten voor een mooi middagje voetbal.

Op een zonovergoten Corponello deden de ploegen in de eerste helft weinig voor elkaar onder. Er ontspon zich een tactisch interessant steekspel, waarbij de kwaliteit van het veldspel voor vijfde klasse begrippen hoog te noemen was. In de beginfase kreeg Merijn Goris een open kans toen hij vrije doortocht kreeg, maar zoals het een keeper van Be Quick betaamt, was hij snel met zijn reflex.

De wedstrijd was aardig in evenwicht tot Marius Jansen aan de rechterkant doorkwam en met een afgemeten pass Merijn Goris vond die deze keer minder moeite had de keeper te verschalken. Niet veel later kwam Be Quick langszij. Een overtreding op Tjebbe Dijnum zorgde ervoor dat libero Eelco Zeedijk opeens twee man voor zich op zag duiken. Geen probleem als er gefloten was, maar helaas beoordeelde de scheidsrechter van dienst de situatie anders dan iedereen met een groen-oranje bril en derhalve wel een acuut probleem. Be Quick speelde deze man-meer-situatie goed uit en de wedstrijd was nu ook qua score weer in evenwicht. Een vervelend incident vijf minuten voor rust, waarbij een van de spelers van Be Quick ongelukkig neerkwam en zijn knie dusdanig verdraaide dat er gevreesd moet worden voor een lange absentie, was een smet op de wedstrijd. Via deze weg willen wij de betreffende speler veel sterkte wensen met het herstel.

In de tweede helft werden er wat omzettingen gedaan op het middenveld ten einde iets meer controle te krijgen over de wedstrijd. Hoewel het verschil nog steeds niet groot was, werd Gronitas in de tweede helft sterker. Tot veel kansen leidde dit echter niet. De vermoeidheid begon de tegenstander steeds meer parten te spelen en mede hierdoor waren ze niet in staat om de tweede treffer van Merijn Goris in het laatste kwart van de wedstrijd weg te poetsen. De kansen die er nog kwamen, waren vooral voor Gronitas. De krappe marge van één treffer zorgde er toch voor dat het tot het eind toe spannend bleef. Het laatste fluitsignaal van de leidsman voelde dan ook als een warm bad.

Tevreden kon de derde helft afgetrapt worden en ook hierin bleek Gronitas conditioneel sterker dan de stadgenoot. Uiteraard waren er ellenlange analyses, beschouwingen, power point presentaties en ijzeren Rinussen in de derde helft, maar dat zal ik u besparen. Een korte samenvatting luidt: 3 wedstrijden, 9 punten, alleen los aan kop, genoeg reden om voorlopig content te zijn.