geplaatst op: 14 oktober 2010
Uit de hand van Marcel,
Zundag smörgns in Delfziel
k Heb overaal al zwurven,
En voak zo'n zet van hoes,
Ik ken de krougen oet mien kop,
Mor naargens vuil k mie thoes.
Al het mien boot gain stuurhut,
Gain mast en ook gain kiel,
Ik wil mit die veur d'anker,
In d'Hoaven van Delfziel.
Deze woorden van Ede Staal spookten door m'n hoofd, toen ik afgelopen zondagmorgen in alle vroegte naast Wolter door het berijpte Groninger land tourde. Na enige omzwervingen door de gezellige binnenstad en pittoreske buitenwijken van Delfzijl, kwamen we aan op het winderig koude sport terrein van Neptunia (dochter van Neptunus, god van de zee). Na de warming-up misten we twee eveneens verdwaalde landrotten, Albert en Michel. Opstelling op het laatste moment omgegooid en starten maar.
Na 10 minuten kwam de eerste kans, overtreding op rand 16 meter. Sexy Lexy eist de bal op en krult hem met veel gevoel op de lat. Rieks en Ronald waren alert genoeg om door te lopen op de keeper, waarna de bal per ongeluk via de lat op het hoofd van Ronald landde. Hij hoefde niets anders te doen dan ja-knikken; 0-1. Daarna bleef het lastig voetballen tegen zwaar achteruit leunende, hoekige vissersmannen.
Nadat hij zichzelf mooi vrijspeelde, besloot Ronald zijn lucky treffer te revangeren en haalde verwoestend uit. Ditmaal was de keeper geheel kansloos en belande de bal in de linkerbovenhoek. Zelf de vissersvrouwen langs de lijn konden een applausje niet onderdrukken!
In de rust moest er veel gewisseld worden om alle 17 spelers speeltijd te geven. Altijd lastig om dan het overzicht te bewaren, zeker met een zware kegel, dus Harry besloot met 10 man te starten aan de 2de helft. Gelukkig kwamen we daar na 5 minuten achter, waarna we op volle oorlogssterkte de genadeklap aan de tegenstander wilden toedienen. Helaas gaven we 1 kans weg en kon Schey wederom de 0 niet houden. Na een eigen goal van de Neptunianen kwamen we toch op een comfortabele 1-3, terwijl het niveau van de wedstrijd steeds verder wegzakte. Gelukkig sloot Wolter de wedstrijd af met een laatste lichtpuntje, door een ongelukkige uittrap van de keeper genadeloos af te straffen.
Met 1-4 in de pocket gingen we gauw onder de hete douche om de kou van de gure zeewind uit onze botten te verjagen. De herinnering aan het warme stemgeluid van Ede werd tijdens de lange terugrit definitief verdrongen door een (zelf gebrande!) CD met 'golden 80's' als Rick Ashley, Mel & Kim en Bon Jovi. Wolter, bedankt!